Portal
Podstawowe zabiegi resuscytacyjne
10.07.2012 Małgorzata Rychlicka
grafika

PODSTAWOWE ZABIEGI RESUSCYTACYJNE U DOROSŁYCH

 

Zadaniem osoby udzielającej pierwszej pomocy jest utrzymanie przy życiu poszkodowanego i nie dopuszczenie do powstania dalszych powikłań do chwili przybycia lekarza bądź karetki pogotowia ratunkowego.

 

1. Upewnij się, czy poszkodowany i wszyscy świadkowie zdarzenia są bezpieczni.

 

2. Sprawdź reakcję poszkodowanego:

 delikatnie potrząśnij za ramiona i głośno zapytaj:

"Czy wszystko w porządku?"

 

3a. Jeżeli reaguje:

 

zostaw poszkodowanego w pozycji, w której go zastałeś, o ile nie zagraża mu żadne niebezpieczeństwo

dowiedz się jak najwięcej o stanie poszkodowanego i wezwij pomoc, jeśli będzie potrzebna, l regularnie oceniaj jego stan.

 

3b. Jeżeli nie reaguje:

głośno zawołaj o pomoc,

odwróć poszkodowanego na plecy, a następnie udrożnij jego drogi oddechowe, wykonując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy

głośno zawołaj o pomoc,

odwróć poszkodowanego na plecy, a następnie udrożnij jego drogi oddechowe, wykonując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy

 

- umieść jedną rękę na czole poszkodowanego i delikatnie odegnij jego głowę do tyłu, pozostawiając wolny kciuk i palec wskazujący tak, aby zatkać nimi nos jeżeli potrzebne będą oddechy ratunkowe,

-  opuszki palców drugiej ręki umieść na żuchwie poszkodowanego, a następnie unieś ją w celu udrożnienia dróg oddechowych.

 

4. Utrzymując drożność dróg oddechowych wzrokiem, słuchem i dotykiem poszukaj prawidłowego oddechu

 

 

oceń wzrokiem ruchy klatki piersiowej,

nasłuchuj przy ustach poszkodowanego szmerów oddechowych,

staraj się wyczuć ruch powietrza na swoim policzku.

 

W pierwszych minutach po zatrzymaniu krążenia poszkodowany może słabo oddychać lub wykonywać głośne, pojedyncze westchnięcia. Nie należy ich mylić z prawidłowym oddechem. Na ocenę wzrokiem, słuchem i dotykiem przeznacz nie więcej niż 10 sekund. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości czy oddech jest prawidłowy, działaj tak, jakby był nieprawidłowy.

 

5a. Jeżeli oddech jest prawidłowy:

 

ułóż poszkodowanego w pozycji bezpiecznej,

wyślij kogoś lub sam udaj się po pomoc (wezwij pogotowie),

regularnie oceniaj oddech.

 

 

5b. Jeżeli oddech nie jest prawidłowy:

 

wyślij kogoś po pomoc, a jeżeli jesteś sam, zostaw poszkodowanego i wezwij pogotowie, wróć i rozpocznij uciskanie klatki piersiowej zgodnie z poniższym opisem:

 

º uklęknij obok poszkodowanego,

º ułóż nadgarstek jednej ręki na środku klatki piersiowej poszkodowanego,

º ułóż nadgarstek drugiej ręki na już położonym,

 

Ułóż nadgarstek jednej ręki na środku klatki piersiowej

 

Nadgarstek drugiej ręki ułóż na już położonym

 

º spleć palce obu dłoni i upewnij się, że nie będziesz wywierać nacisku na żebra poszkodowanego; nie uciskaj nadbrzusza ani dolnego końca mostka,

º pochyl się nad poszkodowanym, wyprostowane ramiona ustaw prostopadle do mostka i uciskaj na głębokość 4-5 cm,

º po każdym uciśnięciu zwolnij nacisk na klatkę piersiową, nie odrywając dłoni od mostka. Powtarzaj uciśnięcia z częstotliwością 100/min (nieco mniej niż 2 uciśnięcia/s),

º okres uciskania i zwalniania nacisku (relaksacji) mostka powinien być taki sam.

 

6a. Połącz uciskanie klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi:

 

- po wykonaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej udrożnij drogi oddechowe, odginając głowę i unosząc żuchwę,

- zaciśnij skrzydełka nosa, używając palca wskazującego i kciuka ręki umieszczonej na czole poszkodowanego,

- pozostaw usta delikatnie otwarte, jednocześnie utrzymując uniesienie żuchwy,

- weź normalny wdech i obejmij szczelnie usta poszkodowanego swoimi ustami, upewniając się, że nie ma przecieku powietrza,

- wdmuchuj powoli powietrze do ust poszkodowanego przez około 1 sekundę (tak jak przy normalnym oddychaniu), obserwując jednocześnie czy klatka piersiowa się unosi taki oddech ratowniczy jest efektywny,

- utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, odsuń swoje usta od ust poszkodowanego i obserwuj czy podczas wydechu opada jego klatka piersiowa,

- jeszcze raz nabierz powietrza i wdmuchnij do ust poszkodowanego, dążąc do wykonania dwóch skutecznych oddechów ratowniczych; następnie ponownie ułóż ręce w prawidłowej pozycji na mostku i wykonaj kolejnych 30 uciśnięć klatki piersiowej,

- kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2,

- przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, gdy zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji. Jeżeli wykonany pierwszy oddech ratowniczy nie powoduje uniesienia się klatki piersiowej jak przy normalnym oddychaniu, wykonaj następujące czynności

- sprawdź jamę ustną poszkodowanego i usuń widoczne ciała obce,

- sprawdź, czy odgięcie głowy i uniesienie żuchwy są poprawnie wykonane,

- wykonaj nie więcej niż 2 próby wentylacji za każdym razem, zanim podejmiesz ponownie uciskanie klatki piersiowej. Jeżeli na miejscu zdarzenia jest więcej niż jeden ratownik, ratownicy powinni się zmieniać podczas prowadzenia reanimacji co 1-2 minuty, aby zapobiec zmęczeniu. Należy zminimalizować przerwy w resuscytacji podczas zmian.

 

 

 

6b. Reanimacje ograniczoną wyłącznie do uciśnięć klatki piersiowej możesz prowadzić w następujących sytuacjach:

 

- Jeżeli nie jesteś w stanie lub nie chcesz wykonywać oddechów ratowniczych, zastosuj uciśnięcia klatki piersiowej.

- Jeżeli stosujesz wyłącznie uciśnięcia klatki piersiowej, wykonuj je bez przerwy, z częstotliwością 100 uśnięć /min,

- Przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, jeżeli zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji.

 

 

 

7. Kontynuuj resuscytację do czasu gdy:

 

- przybędą wykwalifikowane służby medyczne i przejmą działania,

- poszkodowany zacznie prawidłowo oddychać,

- ulegniesz wyczerpaniu.

 

 

Wyślij link mailem
WYPOWIEDZ SIĘ
PDF
DRUKUJ
POWRÓT